Vertalingen VP

Dit zijn twee berichten van een vrouw uit Tel Aviv. Wij leerden haar en haar gezin kennen op een familiereünie vorige maand. Het was een vreugdevol samenzijn, ‘in tempore non suspecto’ van de hel die nu is losgebarsten. We hebben dezelfde betovergrootouders. We delen hetzelfde verlangen naar vrede, al is het hare veel heviger en heftiger.
Haar woorden raken diep. Lees zelf maar ….
De Nederlandse vertalingen vind je erna, onderaan.

10/10/23

The sirens were back in Tel Aviv this afternoon. First in the city center, near my sons‘ homes, and then in the north of the city, where I live.

Another front, from the north, with Hezbollah has also started.

Yesterday, we had a day of respite from the sirens, and I started to think that maybe it was over.
Most of our time is spent following the news and horror stories. It is overwhelming. I know people who have missing, injured, and dead family members. The stories are heartbreaking.

Throughout the night and morning, I heard the blasts from the airstrikes in Gaza. It allows me to imagine the scale of the destruction and devastation in Gaza. It is sad that here they are operating out of motives of revenge, not out of considerations for the day after. Or out of considerations to minimize harm to life and property. Hamas Hezbollah and Iran are horrible enemies to have. And here in Israël we have an illegitimate and criminal government  busy saving their seats and poisoning all others.

The words are lacking for me to describe the feeling of loss. Loss of life of hundreds of civilians, loss of personal security, and loss of the values of our decision-makers.

All my life I have hoped for a day when they will walk the path of peace and respect for human rights, and now in a few days of cruel war we are thrown back, moving even further away.

12/10/23

This is a truly horrible situation that we are experiencing now.
The loss is huge, it is broken and sad everywhere around.

Unfortunately, it is being led by leaders who only consider the power of weapons as an option, and not the power of negotiations, even for saving our hostages.

The atmosphere in Tel Aviv, where I live, is devastating.
The days of Saadat and Rabin and peacemaking are far gone.

 I am sad by the fact that the current events have made the peaceful option vanish, perhaps for generations.
People talked about the failing of the security concept with the ease that a 3 billion dollar fence could so easily be penetrated at 20 places simultaneously. No one noticed that a free peace agreement with Egypt and Jordan kept us much safer for 50 and 40 years now.

Not only is the question of security at stake, but our norms and values are also being deviated with the acceptance and normalization of so much violence and terror in our life. The truth is that at the moment we are playing in Hamas and Hezbollah’s field when we want to win with the power of weapons and ammunition, Israel is only reacting not leading.

NEDERLANDS

10/10/23
Vanmiddag waren de sirenes weer terug in Tel Aviv. Eerst in het centrum van de stad, vlak bij de huizen van mijn zoons, en daarna in het Noorden, waar ik woon.
Er begint ook nog ander front, vanuit het Noorden, met de Hezbollah.
Gisteren hebben we een dag respijt gekregen van de sirenes en ik dacht even dat het misschien voorbij was.
De meeste tijd besteden we aan het volgen van nieuws en van gruwelverhalen. Het is overdonderend.
Ik ken mensen die vermiste, gewonde en doden familieleden hebben. De verhalen zijn hartverscheurend.

De hele nacht en morgen door hoorde ik de explosies van de luchtaanvallen in Gaza. Ik kan me daardoor de omvang van de vernietiging en verwoesting in Gaza maar al te goed voorstellen.

Zo triest dat men handelt uit motieven van wraak, zonder te denken aan de dag van morgen. Of zonder eraan te denken om het verlies van levens en gebouwen tot een minimum te beperken.

Het is verschrikkelijk om Hamas, Hezbollah en Iran als vijand te hebben.

En hier in Israël hebben we een onwettige en misdadige regering die enkel haar eigen politieke hachje najaagt en het voor alle anderen vergiftigt.
Woorden schieten me te kort om het gevoel van verlies wil beschrijven. Verlies van levens van honderden burgers, verlies van persoonlijke veiligheid, en verlies van waarden bij onze leiders. Mijn hele leven al hoop ik dat zij de weg van de vrede zouden bewandelen en die van respect van de mensenrechten, en nu in een paar dagen wrede oorlog zijn we achteruit geslagen, en drijven we nog verder ervan af.

12/10/23
Het is een afschuwelijk situatie waar we nu in zitten. Het verlies is enorm, men is gebroken en verdrietig waar je maar komt.

Jammer genoeg wordt dit aangestuurd door leiders die enkel oog hebben voor de macht van de wapens als optie en niet voor de macht van onderhandelen, zelfs niet om het leven van de gijzelaars te sparen.

De sfeer in Tel Aviv, waar wij wonen, is desastreus.
De dagen van Sadat en Rabin en de vredemakers liggen ver achter ons.
Het maakt me triest dat de huidige gebeurtenissen ervoor zorgen dat de vredevolle optie verdwijnt, misschien wel voor generaties lang.

De mensen hadden de mond vol over het falen van het veiligheidsconcept, omdat het zo gemakkelijk bleek te zijn om op twintig plaatsen tegelijk door het hek van 3 miljard dollar te breken. Maar niemand sprak erover dat de vrijwillige vredesakkoorden met Egypte en Jordanië voor ons veel meer veiligheid hebben betekend gedurende al vijftig en veertig jaar.

Het is niet alleen de kwestie van veiligheid die aan de orde is, maar ook van onze normen en waarden die worden vervormd doordat we zoveel geweld en terreur in ons leven aanvaarden en normaal vinden.

De waarheid is dat we op dit moment in de kaart spelen van Hamas en Hezbollah, want als we willen winnen met de macht van wapens en munitie, dan doet Israël niets anders dan reageren en neemt het niet de leiding.