Neen, ik ben niet uit de kast gekomen, niet suïcidaal en niet dood.
Wat volgt is gewoon een lezersbrief die ondergetekende vanmorgen schreef naar het weekblad Humo over ‘the-talk-of-the-town’ column van Herman Brusselmans.
Voor wie de laatste 3 dagen enkel het Olympische nieuws heeft gevolgd, zich heeft ingegraven op het strand of een werkmarathon heeft gehouden, hierover gaat de column en het vervolg erop:
Terug naar de lezersbrief. Het choquerende van het adjectief ‘lief’ zal gemengde reacties en fronsende wenkbrauwen oproepen, dus een preventief woordje uitleg. Ik heb nog nooit een boek van HB gelezen, ik geef het toe. Hij is zo grof dat dit alleen, lijkt me, uit een minderwaardigheidsgevoel of overgevoeligheid kan voortkomen. Herinner u zijn stuntelende reacties toen hij onverwachts in een praatprogramma live met zijn toenmalige schietschijf Anouk werd geconfronteerd. Verder is hij in Hamme geboren, evenals mijn dochters, want daar heb ook ik zo’n dertig jaar gewoond. Dus hij zal wel oké zijn. Die laatste beoordeling moet met een literaire korrel zout genomen worden, maar juist daarover draait het in de lezersbrief hierna. Veel leesgenot of -ergernis. Laat maar weten, en bedankt voor uw aandacht 🙂
Lieve Herman, mag ik me even voorstellen? Ik ben Boyd, geboren twee jaar na jou uit een Joods vader en een Joods geworden moeder. Het gezin van mijn vader heeft de tweede wereldoorlog overleefd door de onderduik. De verdere familie werd vermoord door de nazi’s. Hier waren ook kleine kinderen bij, zoals het Palestijnse kind dat je beschrijft. Je beeld je in dat het jouw kind en jouw vrouw zouden zijn en wordt uitzinnig bij die gedachte. Ik ben ook vader, ik snap je. Ik heb ook nog een vader, die nu 88 is. Die voelt uitzinnige pijn en déjà vu angst als er geschreven wordt dat ‘… ik iedere Jood die ik tegenkom een puntig mes los door de keel wil rammen’. Die heeft geen boodschap aan het argument dat er twee talen zouden bestaan, een feitelijke en een literaire, en dat bij het hanteren van de laatste taalvorm het geoorloofd is zoiets te zeggen. Het is voor hem geen troost dat Humo reageert dat jouw column als satirisch en literair moet worden gelezen. En na het hele stuk gelezen te hebben, kan ik daar inkomen. En concludeer ik dat erin geen mening wordt verkondigd. Dus is ‘vrije meningsuiting’ hier niet van toepassing.
Je had al gereageerd door te wijzen op jouw literaire vrijheid – waarmee ik het hierboven niet eens ben -, op het feit dat je het hele artikel moet lezen – klopt, heb ik gedaan – en dat je niet racistisch ben – een cliché, dat velen laten volgen door ‘maar …’.
In het Palestijns-Israëlisch conflict wordt al zoveel olie op het vuur gegooid. Politieke polarisatie stroomt wereldwijd. Een kanjer van een schrijver houdt zich literair. Laten jij en ik en alle mensen die naar vrede in hun eigen hart streven, het uitschreeuwen: dat er vrede komt voor alle kleine Ibrahims, Abrahams, en Romans!
Vertalingen VP 
Plaats een reactie