Florizone

(*)

is verdwenen
bij het vallen van de maan
ondergesneeuwd
uitgerekt
door pijn

je hart gevonden
en weer verloren
onder een trein nog wel
geen bioscoop met een uitgang
maar het wrede
in jouw leven

kreeg je er niet uit
toe, zei de therapeut
moe, antwoordde jouw hart,
ik stap het leven uit

(*) gedichtje ter nagedachtenis aan een jonge vrouw die uit het leven stapte twee maanden nadat haar vriend omkwam op een treinspoor.




Één reactie op “Florizone”

  1. Oei, dat doet zeer. Maar de pijn bij dochterlief is groter!
    Tja, en dan maar gewoon doorgaan zeggen ze dan.

    Like


Geef een reactie op Bob van Praagh Reactie annuleren

Deze site gebruikt Akismet om spam te bestrijden. Ontdek hoe de data van je reactie verwerkt wordt.